ความจริงในหน้าประวัติศาสตร์ของอิคคิวซัง

อิคคิวซัง

 

ความจริงในหน้าประวัติศาสตร์ของอิคคิวซัง

หลายคนมักจะรู้จักอิคคิวซัง ในฐานเณรตัวน้อยๆ น่ารัก ฉลาดสดใส สามารถแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง

แต่ชีวิตประวัติของพระอิคคิวนั้นมีอะไรมากกว่าที่เห็นในการ์ตูนเยอะ และไม่ได้น่ารักน่าชังอย่างที่เข้าใจกันแน่นอน

 

อิคคิวซังหรือพระอิคคิว

ประวัติของพระอิคคิวพระอิคคิวเกิดที่เมืองเกียวโต เป็นบุตรชาย(ที่ไม่ได้ตั้งใจให้เกิดมา)ของพระจักรพรรดิ์โกะโคะมะสึกับนางฟุจิวะระ

ซึ่งเป็นบุตรสาวของเลือดผู้ดีแห่งราชวงศ์ใต้ เมื่อยังเยาว์วัย แม้จะเป็นที่โปรดปรานของพระจักรพรรดิ แต่เนื่องด้วยถูกใส่ร้ายว่า

จ้องจะทำร้ายพระจักรพรรดิ จึงต้องถูกเนรเทศออกจากวังไปในที่สุดและไม่ถูกยอมรับให้ทายาทแต่อย่างใด

 

จักรพรรดิโกะโคะมะสึ

                                                       จักรพรรดิโกะโคะมะสึพระบิดะของพระอิคคิว

 

ในวัยเด็กถูกเรียกขนานนามว่า เซ็นกิขุมะรุ เมื่อโตขึ้นจึงได้นามใหม่ว่า ชูเคนและยังมีชื่อเรียกอื่นๆอีกเช่น คะสึโระ มุเคอิ

แต่อย่างไรก็ดีหลังจากได้เป็นพระอย่างเต็มตัวแล้ว จึงได้ฉายาทางพระพุทธศาสนาว่า อิคคิว โซจุน

 

วัดอังโคะขุจิ

วัดอังโคะขุจิ

 

     สมัยวัยเด็กในขนะที่พระอิคคิวมีอายุได้ 6 ขวบนั้น ได้บวชเป็นสามเณรอยู่ที่วัด อังโคะขุจิ และได้รับชื่อทางธรรมว่า ชูเคน

ความสามารถของพระอิคคิวทางด้านกลอนกวีนั้น เริ่มเด่นชัดขึ้นตังแต่สมัยเยาว์วัย ซึ่งสามารถแต่งบทกวีจนเป็นที่เลื่องชื่อได้ตั้งแต่อายุ 13 ปีเท่านั้น
เมื่ออายุได้ 17 ปี พระอิคคิวย้ายมาประจำอยู่ที่วัดไซกินเป็นศิษย์ของหลวงพ่อเคนโอ โซอิ และได้ฉายาว่าทางธรรมว่าโซจุน ต่อมาหลวงพ่อเคนโอมรณภาพ อิกกีวจึงเดินทางไปวัดที่อิชิยะมะ อดอาหาร 7 วัน 7 คืน และพยายามฆ่าตัวตายที่แม่น้ำเซตะ ในตอนนั้นพระอิคคิวตั้งอธิฐานต่อพระโพิธิสัตว์ว่า “หากพระโพธิสัตว์เห็นว่าข้าควรมีชีวิต ขอให้การฆ่าตัวตายของข้าในครั้งนี้ล้มเหลว แต่หากชีวิตข้าไม่มีคุณค่าอะไรแล้ว ก็ขอให้ข้าตายในแม่น้ำนี้เป็นอาหารของหมู่ปลาและสัตว์น้ำไป” ในขณะที่พระอิคคิวปล่อยตัวเองดำดิ่งลงไปในแม่น้ำนั้น พลันได้สติและนึกถึงหน้าของท่านแม่ขึ้นมาได้ว่า”เป็นลูกผู้ชายต้องไม่ย่อท้อ” พระอิคคิวจึงตะเกียกตะกายกลับขึ้นฝั่งและรอดชีวิตในที่สุด

  เมื่ออายุย่างเข้า 25 พระอิคคิวสามารถบรรลุธรรมได้สำเร็จ สามารถเข้าแก่นธรรมมะและเข้าใจปริศนาธรรมที่พระผู้ใหญ่สอนไว้ได้ทั้งหมด

ต่อมาหลวงต้องการ ที่จะมอบใบกาศลำดับชั้นสงฆ์ให้ แต่พระอิคคิวกลับปฏิเสธ และวิจารณ์ว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นวัตถุจอมปลอมที่สมมติกันขึ้นมาทั้งสิ้น

เมื่อท่านอายุได้ 75 พรรษา ระหว่างที่ธุดงค์เร่ร่อนหลบภัยสงครามภายในประเทศมาอยู่ที่เมืองซึมิโยชิ ท่านได้พบกับชินจิชะ หญิงศิลปินขอทานตาบอด ซึ่งภายหลังท่านได้รับนางเป็นภรรยา เมื่ออายุได้ 85 พระจักรพรรดิแต่งตั้งให้อิกกีวเป็น เจ้าอาวาสวัดไดโตะกุซึ่งเป็นวัดหลวงที่สำคัญที่สุดในสมัยนั้น เมื่อไม่สามารถขัดพระราชประสงค์ได้ อิกกีวจึงยอมรับตำแหน่ง แต่เพียงแค่วันเดียวก็ลาออกกลับมาอยู่วัดเมียวโชจิที่ท่านสร้างจวบจนวาระสุดท้าย ท่านมรณภาพเพราะโรคมาลาเรีย ในปีพ.ศ. 2024 เมื่ออายุได้ 88 ปี

 

นิสัยปะหลาดของพระอิคคิว
อิคคิวเป็นพระที่มีนิสัยประหลาด และปฏิเสธสังคมพระในขณะนั้นอย่างรุนแรง ทำทุกอย่างที่ถือว่าเป็น อาบัติ เช่น ดื่มสุรา เล่นการพนัน

 

ฉันเนื้อสัตว์ ไม่โกนผมและหนวดเครา ซึ่งอิกกีวทำเพื่อต้องการต่อต้านและเสียดสีรวมทั้งสั่งสอนพระจอมปลอมในยุคนั้นให้ละอายกับการลวงโลก

 

รูปไม้แกะสลักพระอิคคิวที่ให้ศิษย์แกะขึ้นโดยใช้หนวดจริงและผมจริง โดยมีปริศนาธรรมว่าที่แววตาสั่งสอนว่าการเป็นพระไม่ได้สำคัญที่การไร้หนวดและผม

 

 

มีอยู่บ่อยครั้งที่พระอิคคิวจะเดินออกไปเทศนาธรรมเพื่อเตือนใจมนุษย์ ไม่ให้หลงระเริง ด้วยวิธีการสอนแฝงคติธรรมอันสุดโต่งเกินไปในความคิดคนสมัยนั้น
และได้นำมาซึ่งความไม่พอใจในหมู่ชาวบ้านเป็นบางครั้ง เช่นการถือไม้เท้าที่มีหัวเป็นกะโหลกเดินเคาะหัวสั่งสอนชาวบ้าน หรือการเขียนอักษรว่า “ตาย” ในขณะที่ชาวบ้านกำลังฉลองกันอย่างสนุกสนานในวันปีใหม่ เพื่อเตือนใจผู้คนว่าปีใหม่เริ่มขึ้น เสมือนว่าชีวิตคนเราได้สั้นลงหนึ่งปี ซึ่งได้รับการติเตียนจากชาวบ้านอย่างมาก

 

 

 

 

 

 

รูปภาพที่ปักขึ้นจากไหม ของพระอิคคิว

 

สุสานพระอิคคิวที่ท่านทำขึ้นเองด้วยตัวท่าน ปัจจุบันดูแลโดยสำนักพระราชวังญี่ปุ่น เพราะถือว่าเป็นทายาทของจักพรรดิองค์หนึ่ง

 

 

ซึ่งอิคคิวซังนั้นได้กลายมาเป็นคาแร็คเตอร์ตัวการ์ตูนในฐานะเณรน้อยเจ้าปัญญา และได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น

และประเทศอื่นๆในเอเชีย

 

 

อิคคิวซังอันน่ารักของเด็กๆ

   อิคคิวซังอันน่ารักของเด็กๆ

 

 

 

บทความอื่น ๆ ที่น่สนใจ