เกอิชาไม่ใช่โสเภณี !

0505

เกอิชาไม่ใช่โสเภณี !

มีหลายคนมองและรับรู้เรื่องราวของเกิชาแบบผ่านๆ และสรุปด้วยความคลาดเคลื่อนว่าเกอิชานั้นคือผู้หญิงที่ขายบริการของญี่ปุ่น ที่อยู่รูปแบบการแต่งกายแบบญี่ปุ่นโบราณ แต่ความจริงแล้วเกอิชาขายบริการก็จริง แต่ไม่ใช่การบริการทางเพศแต่อย่างใด!!

เกอิชา คำนี้ หากแปลตรงตัวเลยจะแปลว่า บุคคลแห่งศิลปะ หรือ ศิลปิน นั่นเอง ซึ่งก็คือผู้ที่ใช้ศิลปะใช้ศิลปะในการให้ความบันเทิงแก่ลูกค้า ให้ลูกค้าเกิดความสำราญใจ

0505

 

 

บุคคลที่จะเป็นเกอิชาได้นั้นไม่ใช่ว่าใครจะเป็นจะเป็นได้ ผู้ที่จะเป็นเกอิชา ต้องเป็นเด็กหญิงที่บริสุทธิ์ และต้องเข้าอบรมในสำนักเกอิชาตั้งแต่ยังเด็ก ส่วนใหญ่จะถูกซื้อตัวมาโดยสำนักเกอิชา เพราะความยากจน เมื่อเข้ามาอยู่ในสำนักนั้น ตอนแรกจะถูกเรียกว่าไมโกะ ทำหน้าที่รับใช้เกอิชารุ่นพี่ และขณะเดียวกันก็ต้องทำการเรียนรู้วิถีปฏิบัติของเกอิชา จนครบถ้วน จากนั้นเมื่ออายุครบ ๒๑ ปี จึงจะสามารถเป็นเกอิชาได้ แต่การเป็นเกอิชานั้น ต้องสอบจนผ่านมาตรฐาน หากสอบไม่ผ่านก็ไม่ได้เป็นและต้องผันตัวไปทำอย่างอื่นแทน

 

 

0202

 

 

 

ในเบื้องต้นนั้นเด็กสาวจะได้เรียนศิลปะหลายแขนง ได้แก่ การเล่นดนตรี (โดยเฉพาะชะมิเซ็ง รูปร่างคล้ายกีตาร์) การขับร้อง การเต้นรำ การชงชา การจัดดอกไม้ (อิเกะบะนะ) รวมถึงเรื่องบทกวีและวรรณคดี การได้คอยเป็นผู้ช่วยและได้เห็นเกอิชารุ่นพี่ทำงาน พวกเขาก็จะมีความชำนาญมากขึ้นและเรียนรู้ศิลปะที่ซับซ้อนขึ้น เช่น การแต่งชุดกิโมโน รวมถึงการพนันหลายแบบ รู้จักการสนทนา และการโต้ตอบกับลูกค้า

 

0303

 

 

เกอิชาไม่ใช่โสเภณี แม้ว่าในอดีตจะมีการขายพรหมจารีอย่างถูกต้อง และเกอิชาก็ไม่จำเป็นต้องมีเพศสัมพันธ์กับลูกค้า แม้ว่าลูกค้าจะจ่ายเงินซื้อเพื่อการนี้ก็ตาม เกอิชากับโสเภณีมีความแตกต่างพอสมควร โดยสังเกตอย่างง่ายจากการแต่งตัว โดยที่โสเภณีจะมีสายโอบิผูกชุดที่สามารถแกะได้จากข้างหน้า เพื่อความสะดวกในถอดชุดออกออก เครื่องประดับของเหล่าหญิงโสเภณีนั้นจะมีความงดงาม หรูหรา ฟู่ฟ่า ดึงดูดสายตาลูกค้า ในขณะที่เกอิชามีผ้าโอบิผูกจากข้างหลังตามชุดกิโมโนทั่วไป เครื่องประดับนั้นจะเรียบง่ายแต่แสดงออกถึงความสวยงามตามธรรมชาติ ในรูปแบบของศิลปะได้อย่างดีทีเดียว

 

0101

 
เกอิชาสมัยใหม่จะไม่ถูกซื้อตัวหรือพามายังสำนักเกอิชาตั้งแต่เด็กเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว การเป็นเกอิชาในสมัยใหม่นั้นเป็นไปโดยสมัครใจทั้งสิ้น และการฝึกฝนอาชีพนั้นจะเริ่มต้นที่หญิงสาว ช่วงวัยรุ่นตอนปลาย ไม่ใช่เด็กหญิงอย่างแต่ก่อน และจะใช้เวลาที่ยาวนานและยุ่งยากมาก เพราะฝึกเมื่ออายุมาก

ปัจจุบันเกอิชายังคงอาศัยอยู่มากในสำนักเกอิชาในบริเวณพื้นที่ซึ่งเรียกว่า ฮะนะมะชิ หรือ คะเรียวไก ซึ่งเป็นย่าเฉพาะของเกอิชาแบบดั้งเดิม

 

0404

 

 

เกอิชานั้นมักได้รับการว่าจ้างให้ปรนนิบัติหมู่คณะ และมักทำงานร่วมกันในโรงน้ำชา หรือร้านอาหารแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่น โดยเวลาใช้บริการนั้นจะใช้ธูปจุดเป็นเกณฑ์วัด เรียกว่า “เซนโกได” (“ค่าธูป”) ลูกค้าจะติดต่อโดยผ่านสำนักติดต่อเกอิชาหรือ “เค็นบัน” ซึ่งจะมีตารางนัดของเกอิชาแต่ละคน และทำการนัดหมาย ทั้งเพื่อการทำงานและการฝึกฝนอาชีพ

เมื่อหญิงที่ทำงานเป็นเกอิชาแต่งงานก็จะเลิกจากอาชีพนี้ หากไม่แต่งงาน เมื่ออายุมากขึ้นก็จะเลิกอาชีพนี้เช่นกัน แต่อาจทำงานเป็นเจ้าของร้านอาหาร ครูสอนดนตรี เต้นรำ หรือครูสอนเกอิชาต่อไปก็ได้

 

 

ที่มา
www.atpress.ne.jp
lib.ouj.ac.jp

บทความอื่น ๆ ที่น่สนใจ